การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษา เปรียบเทียบ และหาความสัมพันธ์ หาอำนาจพยากรณ์ และศึกษาแนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน ปีการศึกษา 2568 จำนวน 332 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกน และสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ 2 ฉบับ ได้แก่ แบบสอบถามสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าอำนาจจำแนก 0.713 – 0.913 และค่าความเชื่อมั่น 0.947 และแบบสอบถามประสิทธิผลการบริหารวิชาการของโรงเรียน มีค่าอำนาจจำแนก 0.770 –0.932 และค่าความเชื่อมั่น 0.971 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ร่วมกับแบบสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ 10 คน เพื่อหาแนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลดังกล่าว โดยวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวม อยู่ในระดับมากที่สุด
2. ประสิทธิผลการบริหารวิชาการของโรงเรียน โดยรวม อยู่ในระดับมากที่สุด
3. สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง พบว่าโดยรวมไม่แตกต่างกัน สำหรับขนาดโรงเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
4. ประสิทธิผลการบริหารวิชาการของโรงเรียน จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง พบว่าโดยรวมไม่แตกต่างกัน สำหรับขนาดโรงเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
5. สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา กับประสิทธิผลการบริหารวิชาการของโรงเรียน พบว่า มีความสัมพันธ์กันสูง ในทิศทางบวก (rxtyt = 0.762) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01
6. สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่สามารถพยากรณ์ประสิทธิผลการบริหารวิชาการของโรงเรียน ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้แก่ จรรยาบรรณในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การบริหารการเปลี่ยนแปลงสู่องค์กรดิจิทัล และการมีวิสัยทัศน์ดิจิทัล ซึ่งตัวแปรทั้ง 3 ด้านนี้ สามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิผลการบริหารวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 ได้ร้อยละ 59.20
7. แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารวิชาการของโรงเรียน ประกอบด้วย 3 ด้านสำคัญ ได้แก่ 1) การบริหารการเปลี่ยนแปลงสู่องค์กรดิจิทัล โดยผู้บริหารต้องมีภาวะผู้นำดิจิทัล กำหนดวิสัยทัศน์ วางแผนเชิงกลยุทธ์ ใช้ข้อมูลและเทคโนโลยีในการบริหาร พร้อมสร้างวัฒนธรรมองค์กรและเครือข่ายความร่วมมือ 2) การมีวิสัยทัศน์ดิจิทัล โดยพัฒนาความรู้ด้านเทคโนโลยี การคิดเชิงกลยุทธ์ การสื่อสารวิสัยทัศน์ การสร้างการมีส่วนร่วม และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และ 3) จรรยาบรรณในการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล โดยส่งเสริมความรู้ด้านกฎหมายและจริยธรรม การคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์ การใช้เทคโนโลยีอย่างมีความรับผิดชอบ ตลอดจนสร้างวัฒนธรรมและระบบส่งเสริมจริยธรรมดิจิทัลในสถานศึกษา เพื่อยกระดับประสิทธิผลการบริหารวิชาการอย่างยั่งยืน
This research aimed to examine, compare, and identify the relationship, to determine the predictive power, and to establish guidelines for developing school administrators’ digital competency affecting the academic affairs administration effectiveness of schools under Sakon Nakhon Primary Educational Service Area Office 1. The sample consisted of 332 participants, including school administrators and teachers in the 2025 academic year. The sample size was determined using the Krejcie and Morgan’s table, with participants selected through multi - stage random sampling. The research instruments comprised two sets of five - point rating scale questionnaires assessing school administrators' digital competency and the effectiveness of schools' academic affairs administration, with the discriminative power ranging from 0.713 to 0.913 and from 0.770 to 0.932, with reliability coefficients of 0.947 and 0.971. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, Independent Samples t - test, One - Way ANOVA, Pearson's product - moment correlation coefficient, and Stepwise multiple regression analysis. Structured interviews were also conducted with ten experts to identify guidelines for developing the aforementioned digital competency, and the data were analyzed using content analysis. The research findings were as follows: 1. The digital competency of school administrators was overall at the highest level. 2. The effectiveness of academic affairs administration in schools was overall at the highest level. 3. The digital competency of school administrators, classified by participants’ positions, revealed no overall significant difference; however, no differences were observed by school sizes at the 0.01 level of significance. 4. The effectiveness of academic affairs administration in schools, classified by participants’ positions revealed no overall significant differences; however, a statistically significant difference was found by school size at the 0.01 level of significance. 5. The school administrators’ digital competency and the effectiveness of academic affairs administration in schools exhibited an overall high positive correlation (rxtyt = 0.762) at the 0.01 level of significance. 6. The dimensions of school administrators’ digital competency that significantly predicted the effectiveness of academic affairs administration in schools at the 0.01 level of significance were: ethical use of digital technology, change management toward a digital organization, and digital vision. These three variables collectively accounted for 59.20% of the variance in the effectiveness of academic affairs administration in schools under Sakon Nakhon Primary Educational Service Area Office 1. 7. The guidelines for developing school administrators' digital competency affecting the effectiveness of academic affairs administration comprise three key aspects: (1) change management toward a digital organization, requiring digital leadership, vision formulation, strategic planning, data - and technology - driven administration, and a supportive organizational culture and collaborative network; (2) digital vision, developed through technological knowledge, strategic thinking, vision communication, participation building, and knowledge exchange; and (3) ethical use of digital technology, promoted through legal and ethical knowledge, personal data protection, cybersecurity, and responsible technology practices, is supported by an organizational culture and systems that sustain digital ethics, thereby contributing to the sustainable effectiveness of academic affairs administration.
