การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษา เปรียบเทียบ หาความสัมพันธ์ หาอำนาจพยากรณ์ และหาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร ตามความคิดเห็นของผู้บริหารโรงเรียนและครูผู้สอน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียนและครูผู้สอน ปีการศึกษา 2568 จำนวน 338 คน จำแนกเป็นผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 98 คน และครูผู้สอน จำนวน 240 คน กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน และสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์หาแนวทางพัฒนา ซึ่งแบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.346 - 0.836 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.820 และแบบสอบถามเกี่ยวกับประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัลในโรงเรียน มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.402 - 0.852 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.965 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแต่ละขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2. ประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล โดยรวมอยู่ในระดับมาก 3. ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง ขนาดโรงเรียน และประสบการณ์ในการปฏิบัติงานที่ต่างกัน ไม่แตกต่างกัน 4. ประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง ขนาดของโรงเรียน พบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ส่วนประสบการณ์ในการปฏิบัติงานที่ต่างกัน พบว่า ไม่แตกต่างกัน 5. ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารกับประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล พบว่า โดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกอยู่ในระดับสูง (rXtYt = 0.735) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 6. ผลการวิเคราะห์อำนาจพยากรณ์ของภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่นำมาวิเคราะห์ จำนวน 5 ด้าน พบว่า มีจำนวน 2 ด้าน ที่สามารถพยากรณ์ประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 จำนวน 2 ด้าน ได้แก่ การทำงานเป็นทีมและการมีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์ผลงานนวัตกรรม (X4) และการบริหารความเสี่ยงเชิงนวัตกรรม (X5) ซึ่งตัวแปรทั้ง 2 ด้านนี้ สามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล ได้ร้อยละ 57.10 และมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการพยากรณ์เท่ากับ ± 0.28556 7. การวิจัยครั้งนี้ได้เสนอทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร จำนวน 2 ด้าน ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล ประกอบด้วย 1) การทำงานเป็นทีมและการมีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์ผลงานนวัตกรรม (X4) โดยผู้บริหารควรสนับสนุนการทำงานเป็นทีมในองค์กร กระตุ้นให้ครูสร้างนวัตกรรม และ 2) การบริหารความเสี่ยงเชิงนวัตกรรม (X5) โดยผู้บริหารควรเปิดโอกาสทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการประเมินความเสี่ยงเชิงนวัตกรรมอย่างรอบด้าน
This research aimed to investigate, compare, examine the relationship, determine the predictive power, and propose guidelines for developing the innovative leadership of school administrators that affected the effectiveness of learning management among teachers in the digital era in schools under Mukdahan Primary Educational Service Area Office, as perceived by school administrators and teachers. The sample consisted of 338 participants in the 2025 academic year, including 98 school administrators and 240 teachers. The sample size was determined using the Krejcie and Morgan table, and multi-stage random sampling. The instruments comprised questionnaires and interview forms for establishing development guidelines. The questionnaires assessing innovative leadership of school administrators and the effectiveness of learning management among teachers in the digital era yielded the discriminative power values, ranging from 0.346 to 0.836, and 0.402 to 0.852, respectively, with the corresponding reliability coefficients of 0.820, and 0.965. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation, Independent Samples t - test, One - Way ANOVA, Pearson’s product – moment correlation coefficient, and Stepwise multiple regression analysis. The findings revealed that: 1. The innovative leadership of administrators was overall at the highest level. 2. The effectiveness of learning management among teachers in the digital era was overall at a high level. 3. The innovative leadership among school administrators showed no differences when classified by positions, school sizes, and work experience. 4. The effectiveness of learning management among teachers in the digital era demonstrated statistically significant differences when classified by positions and school sizes at the 0.01 level of significance, while no significant differences were observed in terms of work experience. 5. The innovative leadership of school administrators and the effectiveness of learning management among teachers in the digital era were positively correlated at a high level (rXtYt = 0.735), with statistical significance at the 0.01 level. 6. Among the five dimensions of innovative leadership analyzed, two dimensions could predict the effectiveness of learning management among teachers in the digital era at the 0.01 level of significance: Teamwork and participation in the creation of innovative work (X4), and Innovative risk management (X5). These two predictors jointly accounted for 57.1% of the variance, with a standard error of estimate of ±0.28556. 7. The proposed guidelines for developing innovative leadership in two key dimensions influencing the effectiveness of learning management among teachers in the digital era: 1) teamwork and participation in the creation of innovative work (X4), in which administrators should promote teamwork within the organization and encourage teachers to develop innovations; and 2) innovative risk management (X5), in which administrators should provide opportunities for all stakeholders to participate comprehensively in assessing innovative risks.
