การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษา เปรียบเทียบ ศึกษาความสัมพันธ์อำนาจพยากรณ์ และหาแนวทางพัฒนาปัจจัยการบริหารในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการประกันคุณภาพภายในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถม ศึกษานครพนม เขต 2 จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง และลักษณะการเปิดสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 317 คน จำแนกเป็น ผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 92 คน ครูผู้รับผิดชอบงานประกันคุณภาพภายใน จำนวน 92 คน และครูผู้สอน จำนวน 133 คน ในปีการศึกษา 2568 กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie and Morgan และใช้วิธีสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น (Stratified Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ โดยแบบสอบถามปัจจัยทางการบริหารในศตวรรษที่ 21 มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.984 และค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.687 - 0.899 และแบบสอบถามประสิทธิผลการประกันคุณภาพภายในโรงเรียน มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.960 และค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.619 – 0.835 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ t - test ชนิด Independent Samples การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One - Way ANOVA) การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน (Pearson’s Product - Moment Correlation Coefficient) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแต่ละขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยการบริหารในศตวรรษที่ 21 โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2. ประสิทธิผลการประกันคุณภาพภายในโรงเรียน โดยรวมอยู่ในระดับมาก 3. ผลการเปรียบเทียบปัจจัยการบริหารในศตวรรษที่ 21 จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง พบว่า แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 และจำแนกตามลักษณะการเปิดสอน พบว่า แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 4. ผลการเปรียบเทียบประสิทธิผลการประกันคุณภาพภายในโรงเรียน จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง และจำแนกตามลักษณะการเปิดสอน พบว่า ไม่แตกต่างกัน 5. ปัจจัยการบริหารในศตวรรษที่ 21 และประสิทธิผลการประกันคุณภาพภายในโรงเรียน มีความสัมพันธ์ทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีความสัมพันธ์ระดับปานกลาง (rXY = .525) 6. ปัจจัยการบริหารในศตวรรษที่ 21 สามารถพยากรณ์ประสิทธิผลการประกันคุณภาพภายในโรงเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 มีจำนวน 2 ด้าน คือ ด้านการบริหารงบประมาณ (X5) และด้านการพัฒนาบุคลากรสู่ความเป็นมืออาชีพ (X4) และอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มีจำนวน 1 ด้าน คือ ด้านบรรยากาศองค์การและวัฒนธรรมขององค์การแห่งการเปลี่ยนแปลง (X1) โดยมีอำนาจพยากรณ์ ร้อยละ 36.60 7. แนวทางพัฒนาปัจจัยการบริหารในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการประกันคุณภาพภายในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2 เสนอแนะไว้ 3 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านการบริหารงบประมาณ โดยผู้บริหารสถานศึกษาควรเน้นการใช้งบประมาณแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ โดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลช่วยเพื่อการตัดสินใจที่โปร่งใสและมีประสิทธิภาพ 2) ด้านการพัฒนาบุคลากรสู่ความเป็นมืออาชีพ โดยผู้บริหารสถานศึกษาควรเน้นการพัฒนาบุคลากร เน้นการพัฒนาทักษะแห่งอนาคต และ 3) ด้านบรรยากาศองค์การและวัฒนธรรมขององค์การแห่งการเปลี่ยนแปลง โดยผู้บริหารสถานศึกษาควรสร้างบรรยากาศที่เปิดกว้าง ส่งเสริมวัฒนธรรมนวัตกรรม และความร่วมมือ เพื่อให้องค์กรพร้อมรับมือกับการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
The purposes of this research were to examine, compare, and determine the relationship, identify the predictive power, and establish guidelines for developing administrative factors in the 21st century, which affected the effectiveness of internal quality assurance in schools under Nakhon Phanom Primary Educational Service Area Office 2, classified by positions and types of school program provision. The research sample consisted of 317 participants, including 92 school administrators, 92 teachers responsible for internal quality assurance, and 133 teachers in the 2025 academic year. The sample size was determined using the Krejcie and Morgan table, and the study participants were selected employing stratified random sampling. The instruments for data collection included questionnaires and interview forms. The questionnaires measuring administrative factors in the 21st century had discriminative power values ranging from 0.687 to 0.899, and the reliability of 0.984, whereas the questionnaires assessing the effectiveness of internal quality assurance had discriminative power values ranging from 0.619 to 0.835 and the reliability of 0.960. Statistics for data analysis were frequency, percentage, mean and standard deviation, Independent Samples t-test, One-Way ANOVA, Pearson's product - moment correlation coefficient, and Stepwise multiple regression analysis. The findings were as follows: 1. The administrative factors in the 21st century were overall at a high level. 2. The effectiveness of internal quality assurance in schools was overall at a high level. 3. The administrative factors in the 21st century, classified by positions, showed differences at the 0.01 level of significance, and in terms of types of school program provision showed differences at the 0.05 level of significance. 4. The effectiveness of internal quality assurance in schools classified by positions and types of school program provision showed no significant differences. 5. The administrative factors in the 21st century and the effectiveness of internal quality assurance in schools showed a positive correlation at the 0.01 level of significance with a moderate correlation (rXY = .525). 6. The administrative factors in the 21st century could predict the effectiveness of internal quality assurance in schools at the 0.01 level of significance in two aspects: Budget management (X5) and personnel development for professional practice (X4), and one aspect, namely organizational atmosphere and organizational culture of change (X1), was at the 0.05 level of significance, with the predictive power of 36.60 percent. 7. The guidelines for developing administrative factors in the 21st century affecting the effectiveness of internal quality assurance in schools under Nakhon Phanom Primary Educational Service Area Office 2, proposed three aspects: 1) Budget management, school administrators should emphasize results-based budgeting using digital technologies to support transparent and efficient decision - making; 2) Personnel development for professional practice, school administrators should emphasize personnel development focusing on future skills development; and 3) Organizational climate and a culture of change, school administrators should create an open atmosphere, promote innovation culture and collaboration, ensuring the organization’ preparation to respond to rapid changes.
