การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษา เปรียบเทียบ ศึกษาความสัมพันธ์ ศึกษาอำนาจพยากรณ์ และหาแนวทางการยกระดับทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อการพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 65 คน และครูผู้สอน จำนวน 250 คน รวมจำนวน 315 คน จากโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา จำนวน 65 โรงเรียน ประจำปีการศึกษา 2568 กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน และใช้การสุ่มแบบหลาย ขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ประกอบด้วย แบบสอบถามเกี่ยวกับทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.246 – 0.802 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.922 และแบบสอบถามการพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียน มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.238 – 0.846 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.919 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ทดสอบค่าที (t - test) ชนิด Independent Samples ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแบบทีละขั้นตอน และแบบสัมภาษณ์เพื่อหาแนวทางการยกระดับทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อการพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียน โดยการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 10 คน แล้วทำการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2. การพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียน โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 3. ทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง พบว่า โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และจำแนกตามขนาดโรงเรียน พบว่า โดยรวมไม่แตกต่างกัน 4. การพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียน จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง พบว่า โดยรวมไม่แตกต่างกัน และจำแนกตามขนาดโรงเรียน พบว่า โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 5. ทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลกับการพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียน มีความสัมพันธ์กันทางบวก โดยมีความสัมพันธ์กันปานกลาง (rxtyt = 0.626**) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 6. ทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่สามารถพยากรณ์การพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียนโดยรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้แก่ ทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารสถานศึกษา ทักษะการคิดสร้างสรรค์และการเป็นสถานศึกษาแห่งนวัตกรรม และทักษะการมีวิสัยทัศน์ในการบริหารให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลง โดยสามารถร่วมกันพยากรณ์ ได้ร้อยละ 42.00 7. แนวทางการยกระดับทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อการพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียน มีจำนวน 3 ทักษะ ได้แก่ 1) ทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารสถานศึกษา ผู้บริหารควรพัฒนาทักษะดิจิทัล ใช้สารสนเทศในการบริหารและสร้างภาวะผู้นำดิจิทัล 2) ทักษะการคิดสร้างสรรค์และการเป็นสถานศึกษาแห่งนวัตกรรม ผู้บริหารควรส่งเสริมวัฒนธรรมสร้างสรรค์พัฒนานวัตกรรมและสนับสนุนการเรียนรู้ร่วมกัน และ 3) ทักษะการมีวิสัยทัศน์ในการบริหารให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลง ผู้บริหารควรกำหนดวิสัยทัศน์ให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลง และขับเคลื่อนสู่การปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง
The purposes of this research were to examine, compare, and investigate the relationship, to explore the predictive power, and to propose guidelines for enhancing the administrative skills of school administrators in the digital era that affected the learning ecosystem development (LES) in educational opportunity expansion schools (EOES) under Sakon Nakhon Primary Educational Service Area Office 1. The sample consisted of 315 participants, including 65 school administrators and 250 teachers from 65 EOES, during the 2025 academic year. The sample size was determined using Krejcie and Morgan’s table, and multistage random sampling was employed. The research instrument comprised 5 - point rating scale questionnaires assessing the administrative skills of school administrators in the digital era and the LES development in schools, with discrimination values ranging from 0.246 to 0.802 and from 0.238 to 0.846, with reliability coefficient of 0.922, and 0.919, respectively. The statistics for data analysis were percentage, mean, standard deviation, Independent Samples t-test, Pearson’s product-moment correlation coefficient, and Stepwise multiple regression analysis. The interviews with ten experts were conducted to establish guidelines for enhancing the administrative skills of school administrators in the digital era affecting the LES development in schools. The qualitative data were analyzed using content analysis.
The findings were as follows: 1. The administrative skills of school administrators in the digital era were overall at the highest level. 2. The LES development in schools was overall at the highest level. 3. The administrative skills of school administrators in the digital era, classified by positions, showed statistically significant differences at the 0.05 level overall. However, when classified by school sizes, no overall differences were found. 4. The LES development in schools, classified by positions, showed no overall differences. However, when classified by school sizes, statistically significant differences were found at the 0.05 level overall. 5. The administrative skills of school administrators in the digital era and the LES development in schools were moderately positively correlated (rxtyt = 0.626**) with statistical significance at the 0.01 level. 6. The administrative skills of school administrators in the digital era that significantly predicted the overall LES development in schools at the 0.01 level included digital technology utilization skills in school administration, creative thinking skills and innovative schools, and visioning skills aligned with change. These variables jointly accounted for 42.00 percent of the variance. 7. The guidelines for enhancing the administrative skills of school administrators in the digital era affecting the LES development in schools involve three skills: 1) digital technology utilization skills in school administration, in which administrators should develop digital skills by utilizing information systems for administration, and strengthening digital leadership; 2) creative thinking skills and innovative schools, in which administrators should promote a creative culture to improve innovations, and support collaborative learning; and 3) visioning skills aligned with change, in which administrators should formulate visions consistent with changing contexts and continuously drive implementation into practice.
