การวิจัยนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษา เปรียบเทียบ หาความสัมพันธ์ หาอำนาจพยากรณ์ และแนวทางพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียน หัวหน้างานวิชาการ และครูผู้สอน จำนวน 346 คน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2 ปีการศึกษา 2568 จำแนกเป็นผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 77 คน หัวหน้างานวิชาการ จำนวน 77 คน และครูผู้สอน จำนวน 192 คน จาก 77 โรงเรียน กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่ และมอร์แกน ใช้การสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ประกอบด้วย แบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.298-0.714 มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.927 แบบสอบถามเกี่ยวกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัลมีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.241 - 0.683 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.901 และแบบสัมภาษณ์แนวทางพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว กรณีพบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยจะทำการทดสอบเป็นรายคู่โดยใช้วิธีของเชฟเฟ่ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณทีละขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2. ประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 3. ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร จำแนกตามสถานภาพ โดยรวมไม่แตกต่างกัน 4. ประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล จำแนกตามสถานภาพและลักษณะการเปิดสอน โดยรวมไม่แตกต่างกัน 5. ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล โดยรวมพบว่า มีความสัมพันธ์กันทางบวกในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 6. ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหาร จำนวน 2 ด้าน ที่สามารถพยากรณ์ประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้แก่ การบริหารความเสี่ยงด้านนวัตกรรม และด้านการคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรมโดยสามารถร่วมกันพยากรณ์ได้ร้อยละ 53.10 และมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการพยากรณ์เท่ากับ ±0.19295 7. แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในยุคดิจิทัล 2 ด้าน ได้แก่ การบริหารความเสี่ยงด้านนวัตกรรม ที่เน้นส่งเสริมการใช้เทคโนโลยี สนับสนุนการมีส่วนร่วมของบุคลากร และสร้างระบบบริหารความเสี่ยงที่ยืดหยุ่นต่อการเปลี่ยนแปลง และการคิดสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรม ที่ส่งเสริมการเรียนรู้ทักษะดิจิทัลอย่างต่อเนื่อง การนำสื่อนวัตกรรมใหม่มาใช้ ติดตามประเมินผล และส่งเสริมการต่อยอดนวัตกรรมในองค์กร
The purposes of this research were to examine, compare, and determine the relationship, identify the predictive power, and propose guidelines for developing innovative leadership of administrators affecting the performance effectiveness of teachers in the digital era under Sakon Nakhon Primary Educational Service Area Office 2. The sample consisted of 346 participants, including 77 school administrators, 77 heads of academic affairs departments, and 192 teachers from 77 schools under Sakon Nakhon Primary Educational Service Area Office 2 in the 2025 academic year. The sample was determined using Krejcie and Morgan’s sampling table and selected through multi-stage sampling. The research instruments were a set of 5-point rating scale questionnaires and interview forms. The questionnaire assessing administrators’ innovative leadership and the performance effectiveness of teachers in the digital era showed discriminative power values ranging from 0.298 to 0.714, and from 0.241 to 0.683, respectively, and the reliability of 0.927 and 0.901. The interview form was used to collect data regarding development guidelines for enhancing administrators’ innovative leadership affecting the performance effectiveness of teachers in the digital era. The statistical methods used for data analysis included frequency, percentage, mean, and standard deviation. Mean differences were tested using a t-test, One-Way ANOVA, pairwise differences using Scheffe’s method, Pearson’s product-moment
correlation coefficient, and Stepwise multiple regression analysis.
The findings were as follows: 1. The innovative leadership of administrators was overall at the highest level.
2. The performance effectiveness of teachers in the digital era was overall at the highest level.
3. The innovative leadership of administrators, classified by positions, showed no overall differences.
4. The performance effectiveness of teachers in the digital era, classified by positions and school types, revealed no overall differences.
5. The relationship between administrators’ innovative leadership and the performance effectiveness of teachers in the digital era showed a positive correlation at a moderate level, at the 0.01 level of significance.
6. The innovative leadership of administrations, comprising two aspects, namely Risk Management in Innovation and Innovative Creativity, could predict the performance effectiveness of teachers in the digital era at the 0.01 level of significance. These variables accounted for 53.10%, with a standard error of estimate of ±0.19295. 7. The proposed guidelines for developing administrators’ innovative leadership that affect the performance effectiveness of teachers in the digital era consist of two key aspects: Risk Management in Innovation focuses on promoting technology use, supporting staff participation, and creating flexible risk-management systems; and Innovative Creativity involves continuous learning in improving digital skills, adopting new innovative media for monitoring and measurement, and promoting of ongoing innovation within organizations.
