การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา เปรียบเทียบ หาความสัมพันธ์หาอำนาจพยากรณ์ และหาแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการผู้บริหารในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียน หัวหน้างานวิชาการ และครูผู้สอน ปีการศึกษา 2568 จำนวน 335 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie and Morgan และใช้การสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ โดยแบบสอบถามเกี่ยวกับภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในยุคดิจิทัล มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.566 - 0.895 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.974 และแบบสอบถามเกี่ยวกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.607 - 0.914 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.970 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสถิติเอฟ การทดสอบสถิติที การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน และวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแต่ละขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในยุคดิจิทัล และประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2. ผลการเปรียบเทียบความแตกต่างของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในยุคดิจิทัล จำแนกตามสถานภาพ และลักษณะการเปิดสอน พบว่า โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ส่วนประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน จำแนกตามสถานภาพ และลักษณะการเปิดสอน พบว่า โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 0.01 ตามลำดับ 3. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในยุคดิจิทัล กับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน โดยรวมพบว่า มีความสัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยมีความสัมพันธ์อยู่ในระดับสูง (rXY = 0.885) 4. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในยุคดิจิทัล ที่สามารถพยากรณ์ประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนโดยรวม ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ได้แก่ การพัฒนาความก้าวหน้าทางวิชาชีพครู การพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล การนิเทศติดตามการเรียนการสอนและการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ และการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ โดยมีอำนาจพยากรณ์ ร้อยละ 79.80 และมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการพยากรณ์ เท่ากับ ± .18126 5. แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในยุคดิจิทัล มีจำนวน 4 ด้าน คือ 5.1) การพัฒนาความก้าวหน้าทางวิชาชีพครู ดำเนินการโดยผู้บริหารต้องใช้ภาวะผู้นำทางวิชาการและทักษะดิจิทัลเพื่อพัฒนาวิชาชีพครูและคุณภาพโรงเรียนอย่างเป็นระบบ 5.2) การพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลดำเนินการโดยผู้บริหารต้องใช้ทักษะดิจิทัลบูรณาการหลักสูตรและการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้โดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของผู้เรียน 5.3) การนิเทศติดตามการเรียนการสอนและการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ ดำเนินการโดยผู้บริหารต้องใช้เทคโนโลยีดิจิทัลนิเทศการสอนและสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLCs) ออนไลน์ เพื่อพัฒนาครูอย่างรวดเร็วและเป็นระบบ และ 5.4) การสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ ดำเนินการโดยผู้บริหารต้องสร้างบรรยากาศและจัดหาโครงสร้างดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ร่วมกันด้วยนวัตกรรม
This research aimed to examine, compare, and determine the relationship, identify the predictive power, and establish guidelines for developing academic leadership of administrators in the digital era that affected the effectiveness of academic affairs administration in schools under Sakon Nakhon Primary Educational Service Area Office 3. The sample consisted of 335 individuals, including school administrators, heads of academic departments, and teachers in the 2025 academic year. The sample size was determined using the Krejcie and Morgan table, and multi-stage random sampling was also employed. The data collection instruments were questionnaires and interview forms. The questionnaire assessing academic leadership of administrators in the digital era and the effectiveness of academic affairs administration in schools demonstrated discriminative power values ranging from 0.566 to 0.895 and from 0.607 to 0.914, with the reliability of 0.974 and 0.970, respectively. Statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, F-test, t-test, Pearson’s product-moment correlation coefficient, and Stepwise multiple regression analysis. The research findings were as follows: 1. The academic leadership of administrators in the digital era and the effectiveness of academic affairs administration in schools were overall at the highest level. 2. The academic leadership of administrators in the digital era, classified by participants’ positions and school types, revealed that overall, there were statistically significant differences at the 0.01 level. The effectiveness of academic affairs administration in schools, classified by positions and school types, revealed that overall, there were statistically significant differences at the 0.05 and 0.01 levels, respectively. 3. The academic leadership of administrators in the digital era and the effectiveness of academic affairs administration in schools demonstrated a positive relationship that was statistically significant at the 0.01 level, with a high correlation (rXY = 0.885). 4. The academic leadership of administrators in the digital era could predict the overall effectiveness of academic affairs administration in schools at the 0.01 level of significance. The predictive components included teacher professional advancement, curriculum and learning management through digital technologies, follow-up supervision focusing on teaching and learning and the establishment of learning networks, and the creation of a supportive learning atmosphere. The predictive power accounted for 79.80 per cent, with a standard error of estimate of ±.18126. 5. The proposed guidelines for developing academic leadership of administrators in the digital era comprised four key aspects: 5.1) Teacher professional advancement, requiring administrators to exercising academic leadership and digital skills to systematically enhance the teaching profession and school quality; 5.2) Curriculum and learning management through digital technologies, requiring administrators to integrate digital skills with curriculum design and active learning approaches to promote students' digital technology use in learning; 5.3) Follow-up supervision focusing on teaching and learning and the establishment of learning networks, requiring administrators to employ digital technologies for instructional supervision and to create online professional learning communities (PLCs) to support rapid and systematic teacher development; and 5.4) Creation of a supportive learning atmosphere, requiring administrators to cultivate a positive atmosphere and provide digital infrastructure to promote collaborative learning through innovations.
