การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษา เปรียบเทียบ และหาความสัมพันธ์ หาอำนาจพยากรณ์ และหาแนวทางพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร กลุ่มตัวอย่างเป็น ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 53 คน ครูวิชาการ จำนวน 53 คน และครูผู้สอน จำนวน 162 คน จากโรงเรียน 53 โรงเรียน ปีการศึกษา 2568 กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางของเครจซี่และมอร์แกน และสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ โดยแบบสอบถามภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารในยุคดิจิทัล มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.265 – 0.898 และค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.982 และแบบสอบถามประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.272 - 0.857 และค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.978 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ค่าที (t - test ชนิด Independent Samples) การวิเคราะห์ค่าเอฟ (F - test) แบบการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One - Way ANOVA) ในกรณีพบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยทำการทดสอบเป็นรายคู่โดยใช้วิธีของ LSD. หรือวิธีการของ Scheffe’s method ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแต่ละขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล และประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง ลักษณะการเปิดทำการสอน และประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน พบว่า โดยรวมไม่แตกต่างกัน 3. ประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 จำแนกตามลักษณะการเปิดทำการสอน และจำแนกตามประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน โดยรวม ไม่แตกต่างกัน 4. ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลกับประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล โดยรวมพบว่า มีความสัมพันธ์กันทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 โดยมีความสัมพันธ์ในระดับปานกลาง (r = 0.701) 5. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่นำมาวิเคราะห์ จำนวน 6 ด้าน พบว่า มี 3 ด้าน ที่สามารถพยากรณ์ประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล โดยรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 คือ การพัฒนาหลักสูตรการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการฐานสมรรถนะ การใช้เทคโนโลยีในการบริหารจัดการและเพื่อการจัดการเรียนรู้ และการใช้เทคโนโลยีเพื่อสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ ซึ่งสามารถร่วมกันพยากรณ์ประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล ได้ร้อยละ 59.70 มีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการพยากรณ์ เท่ากับ ± 0.16894 6. แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบล สังเคราะห์จากการศึกษาแนวปฏิบัติที่เป็นเลิศของ 3 โรงเรียน พบว่า แนวทางสำคัญประกอบด้วย 1) การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารจัดการและการจัดการเรียนรู้ 2) การพัฒนาหลักสูตรการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการฐานสมรรถนะ โดยผู้บริหารขับเคลื่อนการออกแบบหลักสูตร เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ และ 3) การใช้เทคโนโลยีเพื่อสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ โดยเชื่อมโยงครู นักเรียน ผู้ปกครอง ชุมชน และส่งเสริมการพัฒนาโรงเรียนคุณภาพประจำตำบลอย่างยั่งยืน
The purposes of this research were to examine, compare, and determine the relationship, identify the predictive power, and establish guidelines for developing the academic leadership of school administrators in the digital era affecting the effectiveness of subdistrict quality school administration under Mukdahan Primary Educational Service Area Office. The sample, selected through multi - stage random sampling, consisted of 53 school administrators, 53 academic teachers, and 162 teaching staff from 53 schools during the 2025 academic year. The sample size was determined using the Krejcie and Morgan table. The research instruments included questionnaires and interview forms. The questionnaires assessing academic leadership of school administrators in the digital era and the effectiveness of subdistrict quality school administration, yielded the discriminative power values ranging from 0.265 to 0.898 and 0.272 to 0.857, respectively, with the reliability coefficients of 0.982 and 0.978. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, Independent Samples t-test, One-Way ANOVA (with LSD or Scheffé method for post-hoc pairwise comparisons), Pearson’s product-moment correlation coefficient, and Stepwise multiple regression analysis. The findings revealed that: 1. The academic leadership of school administrators in the digital era and the effectiveness of subdistrict quality school administration were both perceived at the highest level overall. 2. The academic leadership of school administrators in the digital era revealed no significant differences in terms of positions, types of school program provision, and work experience. 3. The overall effectiveness of subdistrict quality school administration, classified by participants’ positions, showed differences at the 0.01 level of significance. However, no significant differences were observed when categorized by types of school program provision and work experience. 4. The academic leadership of school administrators in the digital era and the effectiveness of subdistrict quality school administration demonstrated a positive correlation overall at the .01 level of significance, with a moderate correlation coefficient (r = 0.701). 5. Out of the six dimensions of academic leadership of school administrators in the digital era analyzed, three dimensions were significant predictors of the overall effectiveness of subdistrict quality school administration at the 0.01 level of significance. These aspects comprised Competency-based Integrated Curriculum Development, Technology Integration for Management and Instructions, and Utilization of Technology for Building Learning Networks, which combined to account for 59.70% of the variance (R2 = 0.597), with a standard error of estimate of 0.16894. 6. The proposed guidelines for developing the academic leadership of school administrators in the digital era affecting the effectiveness of subdistrict quality school administration, were synthesized from case studies of best practices in three schools and consisted of the following dimensions: 1) Technology Integration for Management and Instructions; 2) Competency-Based Curriculum Development: Driven by school administrators with a student-centered focus. 3) Technology-Enhanced Learning Networks: Connecting teachers, students, parents, communities. These guidelines effectively foster the sustainable development of subdistrict quality school administration.
