การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อศึกษา เปรียบเทียบ หาความสัมพันธ์ หาอำนาจพยากรณ์ และหาแนวทางพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 การวิจัยในครั้งนี้เป็นงานวิจัยเชิงสหสัมพันธ์ (Correlation Research) กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอน ปีการศึกษา 2568 จำนวน 336 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกนและใช้การสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi - Stage Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ โดยแบบสอบถามสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหาร มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.445 – 0.899 และมีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.966 แบบสอบถามเกี่ยวกับประสิทธิผลในโรงเรียน มีค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.412 – 0.811 และมีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.946 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อย่างง่ายของเพียร์สัน (Pearson’s Product - Moment Correlation Coefficient) ใช้สถิติทดสอบค่าทีแบบสองกลุ่มที่เป็นอิสระจากกัน (Independent Samples t - test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One - Way ANOVA) และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณแต่ละขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า
1.สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหาร ตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอน อยู่ในระดับมาก
2. ประสิทธิผลโรงเรียน ตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอน อยู่ในระดับมากที่สุด
3. สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง และลักษณะของโรงเรียน โดยรวม ไม่แตกต่างกัน
4. ประสิทธิผลโรงเรียน จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ส่วนการจำแนกตามลักษณะของโรงเรียน โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05
5. สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 ตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอน โดยรวมมีความสัมพันธ์กันทางบวกระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติติที่ระดับ .01
6. สมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ด้านการสื่อสารและการสร้างเครือข่ายความร่วมมือดิจิทัล และด้านการสร้างสรรค์นวัตกรรมและสื่อดิจิทัล มีอำนาจพยากรณ์ประสิทธิผลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 โดยรวมได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยพยากรณ์ ร้อยละ 40.70 และมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการพยากรณ์ เท่ากับ ±0.24740 7. แนวทางการพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1 ที่ต้องหาแนวทางพัฒนา มี 2 ด้าน ได้แก่ 1) ด้านการสร้างสรรค์นวัตกรรมและสื่อดิจิทัลของผู้บริหาร ผู้บริหารควรมีการนำนวัตกรรมที่ทันสมัยและแม่นยำ เพื่อช่วยในการตัดสินใจและสื่อสารนโยบายได้รวดเร็ว โปร่งใส ติดตามผลได้แบบ Real-time เป็นผู้นำทางวิชาการดิจิทัล การนำนวัตกรรมดิจิทัลมาช่วยในสร้างนิเวศการเรียนรู้ขององค์กรและ 2) ด้านการสื่อสารและการสร้างเครือข่ายความร่วมมือดิจิทัลของผู้บริหาร ควรสร้างระบบรับฟังความคิดเห็นผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล และขยายเครือข่ายความร่วมมือดิจิทัล ร่วมกับองค์กรภายนอก เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้ และทรัพยากรอย่างสร้างสรรค์
The objectives of this research were to examine, compare, and determine the relationship, identify the predictive power, and establish guidelines for developing the digital competency of administrators that affected the school effectiveness under Sakhon Nakhon Primary Educational Service Area Office 1. This research employed a correlational research design. The sample, multi - stage random sampling, consisted of 336 participants, including school administrators and teachers during the 2025 academic year. The sample size was determined using Krejcie and Morgan table. The research instruments included questionnaires and interview forms. The questionnaires assessing administrators' digital competency and the school effectiveness demonstrated discriminative power values ranging from 0.445 to 0.899, and 0.412 to 0.811, respectively, with reliability coefficients of 0.966 and 0.946. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson’s product - moment correlation coefficient, Independent Samples t - test, One - Way ANOVA, and Stepwise multiple regression analysis.
The research findings were as follows:
1.The administrators’ digital competency, as perceived by participants, was at a high level.
2. The school effectiveness, as perceived by participants, was at the highest level.
3. The overall digital competency of school administrators, classified by positions and school types, showed no significant difference.
4. The overall school effectiveness showed differences by positions at the .01 level of significance, and by school types at the .05 level of significance.
5. The digital competency of school administrators and the school effectiveness, as perceived by participants, showed a moderate positive correlation at the .01 level of significance.
6. The digital competency of school administrators, in terms of Digital Communication and Building Digital Collaborative Networks, and Creating Digital Innovation and Media, could predict the overall school effectiveness at the 0.01 level of significance. Together, these factors explained 40.70% of the variance, with a standard error of estimate of ±0.24740. 7. The two aspects within the proposed guidelines for developing administrators’ digital competency that affected the school effectiveness under Sakhon Nakhon Primary Educational Service Area Office 1 were identified as priorities for further development: 1) Creating Digital Innovation and Media. Administrators should adopt modern and reliable innovations to facilitate policy decision - making and communication, ensuring speed, transparency, and real - time monitoring. In addition, they should perform the role of digital instructional leaders and leverage digital innovation to build an organizational learning ecosystem. 2) Digital Communication and Building Digital Collaborative Networks: Administrators should establish a feedback system via digital platforms and expand digital collaborative networks with external organizations for creative knowledge and resource exchange.
