การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลองครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลของโปรแกรมพัฒนาทักษะการเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัยต่อความรู้ ทักษะ การรับรู้สมรรถนะแห่งตน แรงสนับสนุนทางสังคม และความตระหนักรู้ของผู้ปกครองในอำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ปกครอง ที่ดูแลเด็กอายุ 0–5 ปี ที่อาศัยอยู่ในเขตอำเภอวาริชภูมิ จำนวน 68 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบกลุ่มละ 34 คน ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอนเครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ โปรแกรมพัฒนาทักษะการเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กที่มีระยะเวลา 4 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่ามัธยฐาน ค่าต่ำสุด ค่าสูงสูด การเปรียบเทียบข้อมูลภายในกลุ่มทดลองใช้สถิติ Wilcoxon Signed–Rank test และ paired t–test และการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบหลังการทดลองใช้สถิติ Mann–Whitney U test และ independent t–test ผลการวิจัยพบว่า 1. ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีความรู้ ทักษะ การรับรู้สมรรถนะแห่งตน แรงสนับสนุนทางสังคม และความตระหนักรู้ในการเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัยสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่า p–value<0.001 2. ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีความรู้ ทักษะ การรับรู้สมรรถนะแห่งตน แรงสนับสนุนทางสังคม และความตระหนักรู้ในการเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัยสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่า p–value<0.001
This two-group quasi-experimental, pre– and post–test research aimed to assess the effects of a skill development program for early childhood development surveillance and promotion on knowledge, skills, perceived self-efficacy, social support, and awareness of parents in Waritchaphum District, Sakon Nakhon Province. The sample consisted of 68 parents who were taking care of children aged 0–5 years living in Waritchaphum District. Participants were equally divided into an experimental group and a comparison group, with 34 participants in each group. Multi-stage random sampling was used to select the sample. The intervention was a four–week skill development program for early childhood development surveillance and promotion. Data were collected using a questionnaire. Descriptive statistics including frequency, percentage, median, minimum, and maximum, were used to analyze general characteristics. The Wilcoxon Signed–Rank Test and paired t–test were used to compare pre– and post–test results within the experimental group. The Mann–Whitney U Test and independent t–test were used to compare the experimental and comparison groups at post–test. The findings were as follows: 1. After the intervention, the experimental group had significantly higher levels of knowledge, skills, perceived self–efficacy, social support, and awareness in early childhood development surveillance and promotion compared to before the intervention (p<0.001). 2. After the intervention, the experimental group had significantly higher levels of knowledge, skills, perceived self-efficacy, social support, and awareness in early childhood development surveillance and promotion than the comparison group (p<0.001).
