สืบค้นเอกสารฉบับเต็ม (Full Text) จากฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ (Thesis Database)
ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร

              การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรม ของเยาวชนในศตวรรษที่ 21 2) ประเมินความต้องการจำเป็นเพื่อเสริมสร้างอัตลักษณ์คุณธรรม จริยธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 3) พัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมตามแนวพระพุทธศาสนา เพื่อเสริมสร้างอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรม 4) ศึกษาผลการทดลองใช้หลักสูตร ดังนี้ 4.1) เปรียบเทียบอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรมของกลุ่มทดลองก่อนและหลังการทดลอง 4.2) ศึกษาความคงทนในอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรมของกลุ่มทดลองหลังการทดลองผ่านไป 35 วัน และ 4.3) เปรียบเทียบอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรมหลังการทดลองระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม และ 5) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเข้ารับการอบรมตามหลักสูตร กลุ่มตัวอย่างในการทดลองใช้หลักสูตรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 60 คน ได้มาจาก การสุ่มแบบหลายขั้นตอน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน แต่ละกลุ่ม ประกอบด้วย นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 ชั้นละ 10 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ 1) แบบสอบถาม จัดเรียงลำดับความสำคัญของอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรม 2) แบบประเมินความเหมาะสม ของตัวบ่งชี้ขององค์ประกอบอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรม 3) แบบสอบถามสภาพปัจจุบันและสภาพ ที่คาดหวังเกี่ยวกับอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรม 4) หลักสูตรฝึกอบรมและแผนการจัดการเรียนรู้ 5) แบบวัดอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรม และ 6) แบบสอบถามความพึงพอใจต่อการเข้ารับการอบรม ตามหลักสูตร สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่ามัธยฐาน ค่าฐานนิยม ค่าเฉลี่ยของอันดับ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนี ความต้องการจำเป็น การทดสอบค่าทีชนิดกลุ่มไม่อิสระกัน และการทดสอบค่าทีชนิดกลุ่มอิสระกัน ส่วนการวิเคราะห์ ข้อมูลเชิงคุณภาพ ใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
              ผลการวิจัยพบว่า
                  1. องค์ประกอบอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรมของเยาวชนในศตวรรษที่ 21 ที่มีความสำคัญที่สุด 3 องค์ประกอบแรก ได้แก่ 1) ความซื่อสัตย์ จำนวน 12 ตัวบ่งชี้ 2) ความกตัญญู จำนวน 7 ตัวบ่งชี้ และ 3) ความมีระเบียบวินัย จำนวน 11 ตัวบ่งชี้ รวมทั้งสิ้น 30 ตัวบ่งชี้
                  2. ค่าดัชนีความต้องการจำเป็น PNI_modified ในการเสริมสร้างอัตลักษณ์คุณธรรม จริยธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โดยรวมทั้ง 3 องค์ประกอบ มีค่าเท่ากับ 0.306 เมื่อพิจารณารายองค์ประกอบ พบว่า ค่า PNI_modified มีค่าอยู่ในช่วง 0.298–0.340 โดยสูงสุด คือ ความซื่อสัตย์ ต่ำสุด คือ ความมีระเบียบวินัย
                  3. หลักสูตรฝึกอบรมตามแนวพระพุทธศาสนา เพื่อเสริมสร้างอัตลักษณ์คุณธรรม จริยธรรม สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น มี 10 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) ที่มาและความสำคัญ 2) แนวคิดและทฤษฎีพื้นฐาน 3) หลักการ 4) ความมุ่งหมาย 5) กลุ่มเป้าหมาย และลักษณะ ของผู้เข้าอบรม 6) กรอบของอัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรม 7) โครงสร้างหลักสูตร ประกอบด้วย 5 หน่วยการเรียนรู้ (1) ออกเดินทาง สู่เส้นทางความดี (2) สร้างสรรค์ความดี... วิถีคนกตัญญู (3) ซื่อสัตย์...จากใจสู่การกระทำ (4) จัดระเบียบชีวิต พิชิตเป้าหมาย และ (5) สานต่อความดี สู่ชีวิตจริง 8) กระบวนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ซึ่งมี 5 ขั้น ประกอบด้วย (1) เข้าสู่กระบวนการ เรียนรู้ด้วยไตรสิกขา (2) มุ่งสร้างกัลยาณมิตรคิดแบบโยนิโสมนสิการ (3) หาแนวทางแก้ไขปัญหา ด้วยอริยสัจ 4 (4) เอาชนะอุปสรรคด้วยอิทธิบาท 4 และ (5) ประเมินผลและปรับปรุง 9) สื่อ อุปกรณ์ และแหล่งเรียนรู้ และ 10) การวัดและประเมินผลการเรียนรู้
                  4. ผลการทดลองใช้หลักสูตร มีดังนี้ 1) อัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรมของกลุ่มทดลอง หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) อัตลักษณ์คุณธรรม จริยธรรมของกลุ่มทดลอง มีความคงทนในการเรียนรู้อย่างน้อย 35 วัน หลังสิ้นสุดการอบรม และ 3) อัตลักษณ์คุณธรรมจริยธรรมหลังการทดลองของกลุ่มทดลอง สูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
                    5. ความพึงพอใจของนักเรียนกลุ่มทดลองที่มีต่อการเข้ารับการอบรมตามหลักสูตร โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.33 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ .49

              The purposes of this research were 1) to investigate the components of moral and ethical identity among 21st-century youth; 2) to assess the priority needs for enhancing moral and ethical identity of lower secondary school students; 3) to develop a Buddhist-oriented training curriculum to strengthen moral and ethical identity; 4) to examine the effects of the intervention by 4.1) comparing the moral and ethical identity of the experimental group before and after the intervention, 4.2) investigating the retention of moral, and ethical identity of the experimental group students within 35 days after the program completion, and 4.3) comparing post-intervention moral and ethical identity between the experimental and control groups; and 5) to explore students’ satisfaction with participation in the developed training curriculum. The sample consisted of 60 lower secondary school students enrolled in schools under Sakon Nakhon Primary Educational Service Area Office 2 during the second semester of the 2025 academic year. Participants were selected using multistage random sampling and were equally assigned to an experimental group and a control group, with 30 students in each group. Each group comprised ten students from Mathayomsuksa 1–3. The research instruments comprised: 1) a questionnaire for ranking the importance of moral and ethical identity components; 2) an appropriate assessment form for indicators of moral and ethical identity components; 3) a questionnaire on current and desirable conditions of moral and ethical identity; 4) the developed training curriculum and lesson plans; 5) a scale assessing moral and ethical identity; and 6) a student satisfaction questionnaire. Statistics for quantitative data were frequency, percentage, median, mode, mean rank, mean, standard deviation, the Modified Priority Needs Index (PNI_modified), Dependent Samples t-test, and Independent Samples t-test. Qualitative data were analyzed through content analysis.
              The findings revealed that:
                  1. The moral and ethical identity among 21^st-century youth encompassed three components: honesty, with 12 indicators, gratitude, with seven indicators), and discipline, with 11 indicators, totaling 30 indicators.
                  2. The PNImodified of moral and ethical identity enhancement among lower secondary school students within three components was overall equal 0.306. When considering individual component, the PNI_modified was ranged from 0.298 to 0.340, with honesty showing the highest priority need and discipline the lowest.
                  3. The Buddhist-oriented training curriculum consisted of ten components: 3.1) rationale and significance; 3.2) concepts and theories; 3.3) principles; 3.4) objectives; 3.5) target group and trainee characteristics; 3.6) moral and ethical identity framework; 3.7) curriculum structure comprising five learning units: (1) Embarking on the Path of Goodness, (2) Cultivating Goodness through Gratitude, (3) Honesty: From the Heart to Action, (4) Organizing Life and Achieving Goals, and (5) Extending Goodness into Real Life; 3.8) a five-step learning process based on Buddhist principles, including (1) the Threefold Training (Trisikkha), (2) Kalyanamitta and Yonisomanasikara, (3) the Four Noble Truths, (4) the Four Bases of Success (Iddhipada IV), and (5) evaluation and improvement; 3.9) instructional media, equipment, and learning resources; and 3.10) measurement and evaluation.
                  4. The developed curriculum implementation yielded the following results: 1) the moral and ethical identity scores of the experimental group after the intervention were significantly higher than those before the intervention at the .01 level of significance; 2) the experimental group’ moral and ethical identity was retained for at least 35 days after the program completion; and 3) the posttest moral and ethical identity scores of the experimental group were significantly higher than those of the control group at the .01 level.
                  5. The experimental group students reported a high level of satisfaction with the training curriculum overall (Mean = 4.33, S.D. = 0.49).